میله قامه
وقتی که در مورد میله قامه صحبت میکنیم باید در نظر بگیریم که راجع به اندازه ونفوذ آن در بیومکانیک است.
هر چقدر میله قامه درازتر باشد مسافتی که باید طی کند تا یک دور کامل را بزند بیشتر خواهد بود.
نیرویی که به قامه درازتر نسبت به قامه کوتاه تر وارد میکنیم مساوی نیست و کمتر است پس این امکان را به ما میده که از خودروی سنگینتر استفاده کنیم ولی دور پاه کمتری خواهیم داشت و نمیتوانیم دور پاه بالا رکاب بزنیم.فرق دیگه میله قامه درازتراین است که ماهیچه های بیشتری فعال میشوند و انرژی بیشتری استفاده میکنیم نتیجه این است که درد قسمت عضلات پشت پاه و ران پاه بیشتر میشود.
چگونه قامه مناسب انتخاب کنیم؟
انتخاب میله قامه مناسب بستگی به فرم آناتومی یک دوچرخه سوار دارد.باید در نظر داشته باشیم که بلندی میله قامه باید متناسب با طول اندام مخصوصاً استخوان ران پاه باشد.هر چقدر استخوان ران پاه درازتر باشد باید از میله قامه بلندتری استفاده کنیم.
طول استخوان پاه را میتوان نشسته با زانوی حالت 90 درجه حساب کنیم.از کاسه بقل زانوی پاه تا برجستگی استخوان بقل باسن جایی که ران پاه تمام می شود و قابل لمس است را متر میکنیم. دوچرخه سواران جاده از میله قامه 170 تا 175 ممیلیمتری استفاده میکنند، کسانی که طول ران پاه آنها 42 تا 44 سانتیمتر است میله قامه 170میلیمتر کافیست و برای کسانی که طول ران پاه 46 سانتیمتر دارند میله قامه 172.5 خوب است و فقط کسانی که اندازه طول ران پاه آنها بالاتر از 46 سانتیمتر است میتوانند از میله قامه 175 میلیمتر استفاده کنند.کسانی که در پیست تمرین میکنند و اسپرینتر هستند میله قامه 170 میلیمتر بهتر است حتی اگه طول ران پاه آنها 46 سانتیمتر باشد چون در مدت زمان کوتاه میتوانند بیشترین فشار را به طبق قامه بیاورند.
